Wat ik even vergeten was over het 1e trimester

Als jullie dit lezen ben ik er inmiddels al uit maar ik wilde dit graag schrijven terwijl ik er nog middenin zit zodat ik in geuren en kleuren kan schrijven over al die ongemakken. Waarschijnlijk als een anticonceptiemiddel voor mezelf mocht ik aan een derde gaan denken. 😉

Wanneer je al een kind hebt, denk je wel te weten hoe het is. Maar vergis je niet, Moeder Natuur is a total bitch! Dit was ik dus allemaal even vergeten over die eerste 3 maanden.

Misselijkheid

Voor veel vrouwen met stip op nummer 1: die verschrikkelijke misselijkheid. Normaal gesproken ben je wel eens misselijk en pfoe dat is zwaar maar zwangerschapsmisselijkheid is echt andere koek. Elke dag het gevoel hebben dat je elk moment gaat kotsen en dat op sommige momenten ook echt moet doen, dat beïnvloed alles. ALLES! En dat is dus niet handig als nog niemand mag weten dat je zwanger bent.

Vermoeidheid

Nog zo een! Maar echt extreem. Dacht je eerder wel eens moe te zijn? Dit is nog veel erger. Ik kan op elk moment van de dag in slaap vallen, ook als ik net wakker ben. Ik moet de meeste dingen in stapjes doen en zittend op een stoel omdat ik anders helemaal buiten adem ben. En de vermoeidheid maakt de misselijkheid ook alleen maar erger.

Dromen

Nu ik weer zwanger ben droom ik zo ontzettend veel en gek en van alles door elkaar heen. Meestal als ik ’s nachts wakker word, ben ik door combinatie van de dromen, de vermoeidheid en misselijkheid in een soort delirium. Als ik op moet staan lijkt ik wel dronken als ik door het huis loop.

Plassen

Heel veel plassen! En dan vooral als ik rustig lig, dan gaat ineens de urineproductie werken en moet ik zo vaak naar het toilet. Niet fijn als je half slaapdronken door het huis banjert.

Alles stinkt!

Maar echt. Alles. ALLES! Ik vind mezelf zelfs stinken.

Onzekerheid

Misschien nog wel een van de ergste. Al die onzekerheid. Gaat het wel goed? Is dat bloed? Oh nee, het gaat mis! Oh nee, toch niet? Help! Mijn borsten doen ineens minder pijn! En toch ook weer dezelfde onzekerheid als bij de eerste, waarvan ik had verwacht dat niet meer te hebben dit keer. Ben ik hier wel aan toe? Wat hebben we gedaan? Straks heb ik 2 kinderen! Ik kan dit niet! Enzovoorts enzovoorts.

Gelukkig hebben de mensen om mij heen mij hier allemaal weer doorheen gesleept. #blessed

Ps. En als je dan denkt dat het na 3 maanden voorbij zal zijn, blijkt dat dit keer ineens niet op te gaan. #FML

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *