Ik heb geen vriendinnen

Oké, dat is niet helemaal waar want ik heb wel één hele goede vriendin. Maar ik heb soms toch het gevoel alsof er iets mis is met mij.

Ik ben altijd meer van de mannelijke vrienden geweest dan van de vrouwelijke vrienden. Op een of andere manier heb ik nooit die aansluiting gehad bij andere meiden omdat ik met andere dingen bezig was dan zij. Daarnaast ben ik heel vaak verhuisd en daardoor veel vriendinnen kwijt geraakt of ik had vriendinnen die eigenlijk niet goed voor me waren. Ik heb natuurlijk genoeg mensen om mij heen om een praatje mee te maken, maar dat is toch net even anders.

Over het algemeen ben ik erg op mezelf. Ik heb nooit een grote groep vriendinnen gehad, vooral omdat ik daar geen behoefte aan had. Beetje gek om dan een blog te beginnen denk je misschien, maar aan de andere kant zijn er onderwerpen waar ik heel graag over praat. Dat is dus onder andere over zwangerschap, bevallen en moeder zijn. Ik vind het heerlijk om daar uren over te kletsen en ervaringen uit te wisselen maar een hele lange tijd had ik geen meiden om mij heen, die daar ook mee bezig waren en dat maakt het toch lastig om te levellen.

Ik kan niet zo goed over ‘niks’ praten, ik wil een gesprek met inhoud. En dan bedoel ik niet over politiek of de situatie in het Midden-Oosten. Ik wil iemand echt leren kennen en niet het gevoel hebben alsof ik elke keer alleen maar small talk maak. “Hoe gaat het met jou?” “Ja goed en met jou?” “Ja ook goed. En hoe gaat het op je werk?” “Ja goed hoor! Bij jou ook?” “Jazeker!” “Ga je nog iets leuks doen dit weekend?” Terwijl ondertussen je baas een lul* is en je al maanden ongelukkig bent met je baan maar dat niet durft te zeggen omdat je ‘imago’ daaronder lijdt. Nee dank je, daar pas ik voor. *niet mijn baas overigens, die is wel leuk.

Ik raak nu op een leeftijd dat veel mensen om ons heen kinderen krijgen. Nu ik moeder ben en die zwangerschap en bevalling zelf heb meegemaakt, weet ik een beetje beter waar ik over praat en kan ik gemakkelijker mee kletsen. Dit weekend was ik op een babyshower en daar hebben we nog lekker lang na zitten kletsen over alle ins en outs van dat bevallen, met alle gore details die daarbij horen. En weet je wat gek is? Vrijwel elke moeder, inclusief ondergetekende, is heel voorzichtig met die details omdat ze andere moeders niet bang willen maken of willen afstoten. Maar ik heb eigenlijk tot nu toe nog geen enkele moeder gesproken die dat zo ervaart. Vrijwel elke moeder die ik spreek, vind het heerlijk om hier eindeloos over weg te kletsen. Tijdens dit soort gesprekken voel je de band juist groeien. En ik geloof dat we allemaal gênante en vieze momenten hebben meegemaakt, is het niet? Dat bevallen en moeder zijn gaat echt niet altijd over rozen.

Ik vind dat wij vrouwen ons best wat kwetsbaarder op mogen stellen en eens wat meer steun bij elkaar mogen zoeken. Vroeger was het heel normaal dat moeders uit de buurt samen kwamen en van alles bespraken. Nu gaat alles online en ik denk dat we daardoor een beetje de connectie met elkaar zijn kwijtgeraakt en zijn vergeten hoe belangrijk dat eigenlijk is. Zo zitten er dus heel veel meiden thuis zonder iemand waar ze mee kunnen praten. Want je kan heel makkelijk contact houden via alle nieuwe media, maar nieuwe contacten maken is toch een stuk moeilijker.

Dus! Wie wil mijn nieuwe vriendin zijn?

2 thoughts on “Ik heb geen vriendinnen

  1. Gerda says:

    😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

  2. Aniek says:

    Love you!!!!!! Blij dat je mijn vriendinnetje bent en we deze bijzondere periode in onze levens mogen en kunnen delen ❤️! Onwijs genoten van het nachtje weg weer. Onze vriendschap is me heel dierbaar 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *